جلسه ارائه پایان نامه کارشناسی ارشد (آقای محمد مرادی)

فارسی

موضوع: ساخت و مشخصه ­يابي کامپوزيت منيزيم/نانوسيليکا به روش اکستروژن تجمعي

ارائه دهنده: محمد مرادی

اساتيد راهنما: دکتر علی مالکي، دکتر عباس قائي

استاد مشاور: دکتر ابوذر طاهري ­زاده

استادان داور: دکتر محمود فرزین، دکتر محسن بدرسمای

چکيده

توسعه مواد سبک وزن مناسب برای ساخت سازه­ های بزرگ و متنوع منجر به تمرکز روي فلز منيزيم به علت چگالي پايين (73/1 گرم بر سانتي­متر مکعب) و خواص ويژه آن شده است. عوامل متعددي مانع از استفاده گسترده فلز منيزيم خالص تجاري در کاربردهاي مهندسي متنوع شده است. يکي از مسائل مهم، شکنندگي ذاتي ناشي از ساختار کريستالي شش‌ضلعی منظم منيزيم در دماي اتاق است که باعث انعطاف­ پذيري کم و محدود شدن کاربرد آن شده است. نانو کامپوزیت‌های زمينه منيزيم تقویت‌شده با ذرات سراميکي، به دلیل خواص مکانيکي و فيزيکي مناسب، به ­طور گسترده در صنايع مختلف مورداستفاده قرارگرفته است. بررسي پژوهش ­هاي پيشين نشان مي ­دهد تحقيقات زيادي در مورد ساخت نانوکامپوزيت زمينه منيزيم با روش­ هاي مختلف انجام‌ گرفته، اما استفاده از نانو ذرات سيليکای آمورف درزمینه منيزيم برای ساخت کامپوزیت به روش اکستروژن تجمعي (AEB) انجام نشده است. در اين پژوهش ساخت نانوکامپوزيت X%SiO2 (X=1, 2)-Mg با افزودن نانو ذرات تقویت­ کننده سیلیکای آمورف تهیه ‌شده از سنتز پلیمر سیلیکون HTV به زمینه منیزیم جامد با روش اکستروژن تجمعی (AEB) با موفقیت انجام شد. به این منظور تأثیر پارامترهایی مانند درصد و توزیع نانو ذرات، تعداد دفعات تکرار و چرخش نانوکامپوزیت در عبور از قالب، دما و روانکار بر خواص محصول بررسی شد. در این راستا برای ساخت نمونه هاي نانوکامپوزیتی، منیزیم به ابعاد مورد نیاز برش داده شد و با افزودن درصد وزنی مختلف نانو ذرات SiO2 به عنوان فاز تقويت­ کننده به زمینه فرایند اکستروژن تا 14 پاس در دمای 300 درجه سانتی­گراد انجام گرفت. سپس نمونه­ ها در دمای 450 درجه سانتی­گراد به مدت 60 دقیقه در کوره تیوبی تحت گاز آرگون آنیل شدند. به‌طور مشابه نمونه شاهد تهیه شد، سپس خواص قطعات حاصل مورد ارزیابی قرار گرفت. بررسی ریزساختاری و اتصال بین لایه­ ها در پاس ­های مختلف با استفاده از میکروسکوپ نوری انجام گرفت. خواص مکانیکی کامپوزیت ساخته‌ شده بعد از 14پاس و همچنین قبل و بعد از آنیل با استفاده از آزمون سختی سنجی، پراش پرتو ایکس(XRD)،آزمون فشار در جهت­ های اکستروژن و عمود بر آن در دمای محیط مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد خواص کامپوزیت در جهت­ های مختلف رفتار متفاوت دارد و با افزایش فرایند اکستروژن تا 14 پاس، کلوخه ذرات تقویت­ کننده مشاهده نشد. افزودن یک درصد نانوذرات آمورف سیلیکا در زمینه­ی منیزیم طی شش مرحله، باعث پراکنده شدن یکنواخت نانوذرات در زمینه شد. همچنین خواص مکانیکی نمونه­ های نانوکامپوزیت نسبت به شاهد در جهات مختلف تغییر کرد. در جهت اکستروژن استحکام تسلیم 95 درصد و استحکام در منطقه پلاستیک تا 60 درصد افزایش را نشان داد. در جهت عمود بر اکستروژن افزایش استحکام تسلیم 150 درصد و افزایش انعطاف­ پذیری 50 درصد و کاهش 10 درصد استحکام نهایی را به دنبال داشت.

ﻛﻠﻤﺎت ﻛﻠﻴﺪي: نانوکامپوزيت، منيزيم، نانوسيليکا، اکستروژن تجمعي، صفحات لغزش، دوقلویی، جهت اکستروژن، عمود برجهت اکستروژن، خواص مکانیکی

مکان: 

جلسه الکترونیکی در اسکایپ

تاریخ: 

چهارشنبه, 31 ارديبهشت, 1399 - 11:00

نوع رویداد: 

سمینار علمی

عکس: 

ارتقاء امنیت وب با وف ایرانی