جلسه دفاع پایان¬نامه کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک – طراحی کاربردی
موضوع: کاهش نویز صوتی منتشرشده از بدنه استوانهای شکل بهوسیله سیستم عرشه معلق
استاد راهنما: دکتر علی لقمانی
استاد مشاور: دکتر سعید ضیایی راد
استادان داور: دکتر رضا تیکنی، دکتر حسن نحوی
چیکده
انتشار نویز ناشی از ارتعاشات سازهای یکی از چالشهای مهم در سامانههای صنعتی و دریایی است که میتواند موجب کاهش آسایش صوتی، اختلال در عملکرد تجهیزات حساس و افزایش قابلیت آشکارسازی صوتی شود. در این پژوهش، کاهش نویز تشعشعی یک بدنه استوانهای با استفاده از سیستم عرشه معلق بررسی شده است. بدین منظور، مدل دینامیکی مجموعه شامل پوسته استوانهای، عرشه داخلی و جداسازهای ارتعاشی با استفاده از روش زیرسازهای مبتنی بر پاسخ فرکانسی توسعه یافته و پاسخ ارتعاشی سامانه در حوزه فرکانس محاسبه شده است. سپس میدان صوتی ناشی از ارتعاش پوسته با روش المان مرزی تعیین و اثر جفتشدگی سازه و سیال از طریق وارد کردن امپدانس آکوستیکی سیال در معادلات دینامیکی لحاظ شده است. در ادامه، سختی و میرایی جداسازها با هدف کمینهسازی فشار صوت میدان دور و توان صوتی منتشرشده بهینهسازی شدهاند. نتایج نشان میدهد استفاده از عرشه معلق، انتقال ارتعاشات از سامانههای دوار به پوسته را کاهش داده و در نتیجه فشار و توان صوتی تشعشعی را بهطور محسوسی محدود میکند. همچنین، در نظر گرفتن اثرات جفتشدگی سازه و سیال سبب پیشبینی دقیقتر پاسخ سامانه، بهویژه در محدودههای فرکانسی متاثر از جرم افزوده و میرایی تشعشعی میشود. افزودن اثر سیال به معادلات، بهخصوص در حوالی برخی فرکانسهای طبیعی پوسته استوانهای شکل خیلی اثرگذار است و مقدار آنها را کم میکند. نتایج بهینهسازی نیز نشان میدهد انتخاب مناسب سختی و میرایی جداسازها نقش تعیینکنندهای در افزایش عملکرد عایقسازی ارتعاشی و دستیابی به بیشترین کاهش نویز منتشرشده دارد. با مقایسه میزان ارتعاشات انتقالی و نویز انتشاری از پوسته، نتیجه حاصل میشود که اثر استفاده از عرشه معلق بهخصوص در فرکانسهای میانی و بالا (در نمونه مورد بررسی از حوالی فرکانس 200 هرتز به بالا) محسوس است.
